فیروزه تنها سنگی است که از عوامل خارجی غیر شیمیایی تاثیر میپذیرد . فیروزه انواع و اقسام زیادی دارد از جمله مصری و امریکایی و ایرانی یا در اصطلاح عجمی .

از میان این تعداد تنها فیروزه نیشابور ، خواص خارق العاده ای دارد که عموما مردم از آن به زندگی فیروزه تعبیر میکنند . فیروزه نیشابور حقیقتا مانند سنگی زنده میماند که نیاز به توجه و نگهداری دارد .

محافظت در برابر روغن و چربی
باید بدانیم بزرگ ترین دشمن فیروزه ، تماس با چربی و روغن است و تفاوتی هم میان چربی پوست بدن انسان یا روغن طبیعی گیاهی و جانوری یا روغن های صنعتی وجود ندارد . تماس فیروزه با چربی منجر به تغییر رنگ فوری فیروزه میشود . به طوری که فیروزه آبی ای که تمام ارزش و زیبایی اش را مدیون رنگ آبی یا سبز است تبدیل به فیروزه سبز و سیاه یا سبز لجن مانند میشود .
این تغییر رنگ در سنگ های دیگر به این شکل دیده نمیشود بلکه بسیاری سنگ ها هستند که برای تقویت رنگ و طبع نیاز به آغشته شدن در روغن دارند مانند شاه مقصود که برای خوش رنگ شدن ، دانه های تسبیح را در روغن زیتون قرار میدهند .
فیروزه های نیشابور بیشترین واکنش را نسبت به روغن و چربی نشان میدهند . البته استثنائی در فیروزه های نیشابور وجود دارد و آن استثناء زمانی است که فیروزه اصطلاحا کهنه و قدیمی شده است . همانطور که پوست دست انسان پیر ضخیم تر و بادوام تر از پوست کودک خردسال است ، فیروزه نیز طی زمانی حدود ده تا سی سال در برابر چربی و روغن مقاوم شده و دیگر نسبت به روغن یا چربی واکنش یک درصدی و در بعضی مواقع واکنش فیروزه نیشابور در برابر چربی به صفر میرسد . کمترین واکنش به چربی مربوط به فیروزه های دامغان و کرمان و سایر معادن فیروزه در ایران بجز نیشابور میشود . فیروزه های دامغان نسبت به چربی حدود ۸۰ درصد و فیروزه های کرمان حدود ۹۰ درصد از فیروزه نیشابور مقاوم تر هستند .

فیروزه های مصری بیش از ۹۵ درصد نسبت به چربی و روغن مقاوم هستند و این مقاومت در فیروزه های امریکایی به صد درصد میرسد .

محافظت از تماس با مواد شیمیایی
صابون ، مایع دستشویی ، اسید های بهداشتی مانند جوهر نمک و … نیز از قاتلان اصلی فیروزه به شمار میروند . البته در این میان ، نقره شور و مایع ظرف شویی استثناء میشود اما در هر صورت توصیه ما به اجتناب از تماس دادن فیروزه با تمام مواد شیمیایی است .